Οι άνθρωποι που δεν μας αξίζουν ΤΗΣ ΝΑΣΙΑΣ ΚΟΥΝΑΛΑΚΗ Γ’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

Πόσους συμβιβασμούς πρέπει να κάνουμε καθημερινά, προκειμένου να συνυπάρχουμε σε σχέσεις της καθημερινότητας; Στο σχολείο, στο φροντιστήριο, στις παρέες, στις δουλειές τους οι ενήλικοι, μέσα στις οικογένειες και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Αρκετούς, θα ήταν ίσως η απάντηση.

Δεν είναι απαραίτητα κακό να συμβιβαζόμαστε με τους άλλους, όταν αυτό δεν βλάπτει εμάς, τη λειτουργικότητά μας πρακτικά, συναισθηματικά και ψυχικά και δεν υπερβαίνει τα προσωπικά μας όρια.

Υπάρχουν όμως άνθρωποι γύρω μας, όπου η συνύπαρξή μας μαζί τους αποδεικνύεται ένας δύσκολος, εξουθενωτικός και εντέλει εξοντωτικός αγώνας, προκαλώντας μας να γνωρίσουμε τελικά οι ίδιοι τα όριά μας. Οι ψυχολόγοι τους αναφέρουν ως «τοξικούς ανθρώπους».

Τι μας προκαλούν όμως αυτοί οι άνθρωποι και γιατί μας αναστατώνουν τόσο ψυχικά;

Αρχικά, ίσως επειδή χρησιμοποιούν άλλους ανθρώπους, προκειμένου να πετύχουν τα δικά τους σχέδια, αγνοώντας τους γύρω τους και το πώς αισθάνονται. Είναι χειριστές συμπεριφορών σε σχέσεις χωρίς ισοτιμία και ενσυναίσθηση.

Οι τρόποι είναι:

α) Άνθρωποι που δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη για οτιδήποτε κάνουν, αλλά τη μετακινούν και τη σπρώχνουν οπουδήποτε αλλού, σχολιάζοντας αρνητικά τους γύρω τους, φέρνοντας τους υπόλοιπους σε μειονεκτική θέση και σε κατάσταση απολογίας.

β) Άνθρωποι που προσποιούνται τα θύματα προκειμένου να κερδίσουν τη συμπόνια και την προσοχή των άλλων.

γ) Άνθρωποι που δεν δείχνουν συναισθήματα για τους άλλους, μόνο βρίσκουν λάθη και ψεγάδια πάνω τους.

δ) Άνθρωποι που διαρκώς ζητούν την προσοχή και μετατρέπουν τους γύρω τους σε συναισθηματικό «δεκανίκι» για να τα καταφέρουν και θυμώνουν ή θλίβονται όταν οι άλλοι δεν είναι πάντα διαθέσιμοι.

ε) Άνθρωποι που μας βγάζουν έναν κακό εαυτό και μας κάνουν να σχολιάζουμε τους άλλους ή να αποδεικνύουμε την αξία μας διαρκώς.

στ) Άνθρωποι που δεν δέχονται το όχι για απάντηση, αγνοούν τις ανάγκες του απέναντι και ρουφούν και την τελευταία σταγόνα

ενέργειάς τους. Το καλύτερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να βάλουμε όρια, αφού πρώτα αντιληφθούμε πόσο δύσκολη είναι η συνύπαρξή μας μαζί τους. Όλοι έχουν ανάγκη από υποστηρικτικούς ανθρώπους με ενσυναίσθηση και χωρίς πρόθεση συναισθηματικής εκμετάλλευσης, για να είναι λειτουργικοί και ευτυχισμένοι στις διαπροσωπικές τους σχέσεις

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *