“Από τ’ Αλάτσατα στον Πειραιά”

Μετά από δύο χρόνια παύσης πολιτιστικών δράσεων λόγω Covid στα σχολεία με μεγάλη χαρά σας ανακοινώνουμε ότι μαθητές της Α λυκείου του 9ου Λυκείου Πειραιά συμμετέχουν σε δύο πολιτιστικά προγράμματα (εγκεκριμένα από το Υπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων) με τίτλους: 

Μουσική / Λαϊκή Μουσική :

  • Η περίπτωση του ρεμπέτικου και
  • Πειραιάς, πόλη προσφυγιάς: Αποτύπωση σε θεατρικό δρώμενο.

Η ενοποίηση των προγραμμάτων έχει δημιουργήσει θεατρική ομάδα με θεατρικό κείμενο γραμμένο από τους μαθητές και μουσική ομάδα (μουσική και τραγούδι). Στόχος των προγραμμάτων είναι να τιμήσουμε ως σχολείο την επέτειο μνήμης των 100 χρόνων από την Μικρασιατική καταστροφή και να προβάλλουμε την τοπική ιστορία του Πειραιά. Τα κείμενα αφορούν τους πρόσφυγες του χωριού Αλάτσατα οι οποίοι έφτασαν στον Πειραιά το 1922. Το θεατρικό πλαισιώνεται από τραγούδια μικρασιατών συνθετών που έζησαν και δημιούργησαν στον Πειραιά μετά τη μικρασιατική καταστροφή.

Το αποτέλεσμα της δουλειάς μας θα παρουσιαστεί την Παρασκευή 27 Μαΐου 2022 στην Πλατεία Αλεξάνδρειας στις Ημέρες Θάλασσας και στο Συμπόσιο Πολιτιστικών Προγραμμάτων που θα διοργανώσει για πρώτη φορά η ΔΔΕ Πειραιά.

Συντονίστριες προγραμμάτων:

  • Δενδρινού Ευαγγελία (ΠΕ02)
  • Μανούκα Δήμητρα (ΠΕ02)

Τα Αλάτσατα (τουρκικά: Alaçatı) είναι πόλη στη Χερσόνησο της Ερυθραίας της επαρχίας της Σμύρνης στη Μικρά Ασία, σημερινή Τουρκία Το όνομα της πόλης προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη άλας, στην ελληνική δημοτική γλώσσα αλάτι.

Η πόλη πριν από το 1922 είχε σχεδόν αμιγώς Ελληνικό Ορθόδοξο χριστιανικό πληθυσμό. Ιδρύθηκε στα μέσα του 17ου αιώνα από Έλληνες μετανάστες κυρίως από την Μάνη όπου εγκατέλειψαν τα σπίτια τους λόγω της τουρκοκρατίας. Η αρχιτεκτονική των σπιτιών στα Αλάτσατα είναι παρόμοια με αυτή των σπιτιών της Μάνης καθώς και τα οικοδομικά υλικά όπως η πέτρα είναι επίσης παρόμοια. Από τα τέλη του 18ου αιώνα γνώρισε ιδιαίτερη οικονομική, πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη και εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο σημαντικά αγροτικά κέντρα των δυτικών μικρασιατικών παραλίων. Το επίνειό της ήταν η Αγριλιά. Κύρια πηγή εισοδήματος σχεδόν όλων των κατοίκων ήταν η παραγωγή σταφίδας προς εξαγωγή στην κεντρική Ευρώπη.

Βρίσκεται στο δρόμο προς τη Σμύρνη, 70 χλμ δυτικά από αυτήν με έντονα διατηρημένα τα χαρακτηριστικά του Αιγαίου. Ήταν σημαντικό πολιτιστικό κέντρο, όπως αποδεικνύεται από τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις που υπολογίζονται να είναι από την εποχή των Χιττιτών.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *